Witold Gombrowicz człowiek w kosmosie

znaker — Tue, 06 Oct 2009 13:00:01 +0000

Przyjrzyjmy się Gombrowiczowi. Czy inspiruje nas dalej? Czy już z niego wyrośliśmy? Czy forma, o której pisał, jeszcze nas dotyka? Pytania bez odpowiedzi… hmmm… Przyjrzyjmy mu się uważnie i poczytajmy co mówią o nim inni w dziale inspiracje i w podzielonym na odcinki obszernym komentarzu Kosmosu. (w przygotowaniu)

Czerń, groza i noc – czyli Kosmos

maximus.pl

Szyderczy śmiech autora

Mówi się o szyderczym śmiechu autora; o tym, że bawi się czytelnikami (i krytykami), stale sobie przecząc i siebie potwierdzając. Jan Błoński w książce pt.: forma, śmiech i rzeczy ostateczne – studia o Gombrowiczu mówi, że autor „Pornografii” zręcznie zmienia gusta, style i przekonania. Ponadto, mówi się, że Gombrowicz stworzył, głównie w „Dzienniku”, w „Testamencie: Rozmowy z Dominique de Roux” i w korespondencji taki model interpretacyjny własnych utworów, poza który trudno jest wyjść. Świadczy to o dużej precyzji artysty, a także o nietypowej postaci jego dzieła.

teatry.art.pl

Teksty – fragmenty – Dziennik, Testament, Ferdydurke:

(…) Domaga się miast planowanych, wnętrz racjonalnie estetycznych, funkcjonalnych itd. Powiedziałem, że ludzkość ma ważniejsze troski niż estetyka. Powiedziałem także, iż nadmierne wysubtelnienie poczucia piękna może nas przyprawić o nie lada kłopot. Wytłumaczyć przeciętnemu mieszczaninowi, że jego szafa lustrzana, komoda i firaneczki są bohomazem, to obrzydzić mu do reszty życie. Przydałaby się nam raczej, w naszym ubóstwie, zdolność bardziej wszechstronna – odkrywania piękna we wszystkim, nawet w bohomazie.

Nie zrozumiał. Przemądrzały. Europejczyk. Pouczający. Wykształcony. Nowoczesny. Architekt. (cyt.: Dziennik)

e-teatr.pl

Co jest moją siłą? Ależ to, że wszystko w życiu jest takie sobie… byle jakie… niezupełne… pomieszane… niedostateczne… Że to jest prawdziwy język życia, a nie ten wypolerowany, wysilony, wywindowany, jakim wy operujecie!

Jestem jak aspiryna, która usuwa skurcz.(cyt.:Testament)

zwoje-scrolls.com

…gdy nagle w ustach zrobiło mi się gorzko, w gardle zaschło – spostrzegłem, że nie jestem sam. Był ktoś oprócz mnie w kącie, koło pieca, gdzie światło jeszcze nie dotarło – drugi człowiek był w pokoju. (cyt.:Ferdydurke)

El Diván’s photostream

Z tumanu, z chaosu, z mętnych rozlewisk, wirów, szumów, nurtów, ze trzcin i szuwarów, z rechotu żabiego miałem się przenieść pomiędzy formy klarowne, skrystalizowane — przyczesać się, uporządkować, wejść w życie społeczne dorosłych i rajcować z nimi. (cyt.:Ferdydurke)

Gra w szachy – fot. z Muzeum w Sanoku; Józef Jarema (z lewej) Nicea, 1967 r.
Książki, abumy, katalogi

Wywiad: Głos Gombrowicza

(…) pisanie nie jest niczym innym tylko walką jaką toczy artysta z ludźmi o własną wybitność. (wywiad dla Radio Wolna Europa)

znakerpierwsza strona magazynu | znaker

Witold Gombrowicz człowiek w kosmosie

Czerń, groza i noc – czyli Kosmos

Szyderczy śmiech autora

Teksty – fragmenty – Dziennik, Testament, Ferdydurke:

Wywiad: Głos Gombrowicza

Przydatne linki: Witold Gombrowicz (wg. Wikipedia)

Blogi Prywatne: Subiektywnie

Aktualności