Najlepsze Przedstawienia Teatralne w Warszawie Maj

Znaker Magazine. Blog. Magazyn. Serwis. Czasopismo. Gazeta. Dziennik. O filmie, teatrze, literaturze, grafice internetowej i fotografii.

Home » Najlepsze Przedstawienia Teatralne w Warszawie Maj

Najlepsze Przedstawienia Teatralne w Warszawie Maj

Trupa Czango zaprasza na spektakl

„Z diariusza prywatnego”

na podstawie wybranych opowiadań oraz fragmentów Dziennika Witolda Gombrowicza

7,8,9 maja

godz.: 19.00

Centrum Łowicka

sala widowiskowa, ul. Łowicka 21

Jak głęboko sięga nieautentyczność i gdzie zaczyna się przestrzeń autentyczności?

Podejdź do mnie bliżej, przyjrzyj mi się i zobacz, kim naprawdę jestem.

Nie wiem jaki naprawdę jestem, ale cierpię gdy mnie deformują. Wiem, więc przynajmniej, kim nie jestem.

Dwie osoby, kobieta i mężczyzna: marsz marsz Dąbrowska i nijaki Kowalski, piszą codziennie swoje diariusze. Dzienniki intymne. W ich sprawy wkracza od czasu do czasu Pan Gombrowicz. Podsówa swoje rozwiązania lub raczej ukazuje zjawiska analogiczne do prywatnych problemów, które wywlekają na światło dzienne autorzy diariuszy. Wszyscy tu mówią do siebie, ale tak żeby ich inni słyszeli. Dla kogo mówią swoje diariusze? Jeśli dla siebie dlaczego mówią to publicznie, a jeśli dla widzów dlaczego udają, że mówią do siebie?

Inspiracją były opowiadania – utwory wczesne, za które autor został wyszydzony przez polską krytykę. Zarzucano mu niedojrzałość. Inspiracją był człowiek zakochany w niedojrzałości, i jego dzienniki, w których owo słynne: „Poniedziałek Ja.” I w których już mniej słynne „Piątek. Dziś „byłem zabijającym muchy” co znaczy po prostu zabijałem muchy drucianą packą”.

Fragmenty prywatnych diariuszy/dzienników intymnych na stronie:

www.trupaczango.blogspot.com

Scenariusz i reżyseria: Hieronim Poniżalski

Występują: Monika Dąbrowska i Zbigniew Kowalski

Muzyka: Daniel Moński

Premiera: 16 października 2009

Projekt realizowany przez Stowarzyszenie Praktyków Kultury, finansowany przez Urząd m. st. Warszawy.

O twórcach:

Trupa Czango narodziła się we wrześniu 2009 roku w trakcie pracy nad spektaklem „Z diariusza prywatnego” inspirowanym twórczością Witolda Gombrowicza.

Rodzaj teatru – teatr tandeta

Program – rozkosz tworzenia

Misja – szczęście wyzwolenia

Idea – banalna, trywialna, jednym słowem „po prostu: Marchewka”

Założyciele i twórcy: Monika Dąbrowska i Zbigniew Kowalski.

Monika Dąbrowska – absolwentka Kulturoznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim, aktorka (Dyplom aktora dramatu), aktorka i członek zespołu teatru Studium Teatralne (2002-2007), aktorka Stowarzyszenia Teatralnego Chorea oraz Nettheatre (od 2007), twórczyni spektaklu „Z diariusza prywatnego”.

Zbigniew Kowalski – absolwent Akademii Teatralnej (wydział Wiedzy o Teatrze), aktor (Dyplom aktora dramatu), aktor i członek zespołu teatru Studium Teatralne (1996-2007); poeta, publikacje w czasopismach „Studium” i „Ha!art”, twórca monodramu „Solo” oraz performanceu „Wylewka. Polska poezja nieśpiewana”, twórca spektaklu „Z diariusza prywatnego” oraz „Bóg Fejs”.

trupaczango@gmail.com

www.trupaczango.blogspot.com

tel.: 502 605 079

adres do korespondencji: ul. Mehoffera 52 C, 03-131 Warszawa

Spektakl teatralny „Z diariusza prywatnego”

Jak głęboko sięga nieautentyczność i gdzie zaczyna się przestrzeń autentyczności? Podejdź do mnie bliżej, przyjrzyj mi się i zobacz, kim naprawdę jestem.Nie wiem jaki naprawdę jestem, ale cierpię gdy mnie deformują. Wiem, więc przynajmniej, kim nie jestem.
Autorski scenariusz spektaklu jest kompilacją wybranych opowiadań i fragmentów „Dziennika” Witolda Gombrowicza z tekstami z otaczającej nas współcześnie rzeczywistości wraz z utworami poetyckimi i prywatnymi zapiskami artystów biorących udział w projekcie.
Jak kształtuje się „międzyludzkie”, jak Twoje działania wpływają na mnie, a moje na Ciebie, na to, kim jestem, jakie są moje zachowania, reakcje. Jak każde moje działanie, a nawet jego brak, określa mnie w dzisiejszym świecie.
„Mówimy Gombrowiczem” dzisiaj. Odczytujemy zjawiska, stany umysłu, zależności, o których pisał, przez siebie – najbardziej osobiście. Pochylamy się nad tym, co prywatne, intymne, małe, „nieznaczące”.
Każde z opowiadań Gombrowicza dotyka i rozwija temat jakiegoś ludzkiego „kompleksu”, obnaża sprawy tkwiące głęboko w podświadomości. Poprzez żart, groteskę dotyka przerażającego dna naszej jaźni.
Gombrowicz poprzez swoje teksty pokazuje drogę ku świadomości, samoświadomości. Świadomości tego, kim jesteśmy i w jakim punkcie w świecie się znajdujemy jako jednostki, ale też jako Polacy.
Spektakl jest próbą „przeczytania” otaczającej nas rzeczywistości za pomocą tekstów Witolda Gombrowicza.

cytat za: Trupa Czango – http://warszawa.dlastudenta.pl/teatr/wydarzenie/Trupa_Czango_Z_diariusza_prywatnego,62158.html

ARCHIWUM:

Inspiracje Witoldem Gombrowiczem 2009 – Warszawa – 4 grudnia godz.: 19.30 i 5 grudnia godz.: 17.30 i 20.00

Trupa Czango Przedstawia

„Z diariusza prywatnego”
na podstawie wybranych opowiadań oraz fragmentów Dziennika Witolda Gombrowicza

Diariusz prywatny

Dwie osoby, kobieta i mężczyzna: marsz marsz Dąbrowska i nijaki Kowalski, piszą swoje diariusze. Dzienniki intymne. W ich sprawy wkracza od czasu do czasu Pan Gombrowicz. Podsuwa swoje rozwiązania lub raczej ukazuje zjawiska analogiczne do prywatnych problemów, które wywlekają na światło dzienne autorzy diariuszy. Wszyscy tu mówią do siebie, ale tak żeby ich inni słyszeli. Dla kogo mówią swoje diariusze? Jeśli dla siebie dlaczego mówią to publicznie, a jeśli dla widzów dlaczego udają, że mówią do siebie?

Inspiracją były opowiadania – utwory wczesne, za które autor został wyszydzony przez polską krytykę. Zarzucano mu niedojrzałość. Inspiracją był człowiek zakochany w niedojrzałości, i jego dzienniki, w których owo słynne: „Poniedziałek Ja”, i w których już mniej słynne „Piątek. Dziś „byłem zabijającym muchy”, co znaczy po prostu zabijałem muchy drucianą packą”.

Scenariusz i reżyseria: Hieronim Poniżalski
Występują: Monika Dąbrowska i Zbigniew Kowalski
Muzyka: Daniel Moński

Projekt jest realizowany przez Stowarzyszenie „Katedra kultury”.
Spektakl został zrealizowany dzięki dofinansowaniu ze środków m. st. Warszawy.
Premiera: 16 października 2009

Spektakle: 4 grudnia godz.: 19.30
5 grudnia (dwa spektakle) godz.: 17.30 i 20.00

Wstęp wolny.

Miejsce: Dom Kultury Stokłosy, ul. Lachmana 5, Ursynów

(W tym miejscu właśnie przed laty stanąłem przed Komisją Wojskową, by wyjaśnić, na jakiej podstawie uważam się za pacyfistę. Zapraszam. Ski.)
Dojazd: metro – stacja Stokłosy